ناموجود
بسیاری از صدابرداران و مهندسان صدا به جای کار با پری امپ، اکولایزر و پردازنده های داینامیک جداگانه، ترجیح می دهند از راحتی چنل استریپ ها بهره ببرید که دو یا هر سه ی این موارد را در قالب یک یونیت به کاربر ارائه می دهند.
آیا به صدای تجهیزات وینتج کلاسیک علاقه دارید؟ کمپانی Universal Audio پری امپ ها و چنل استریپ هایی را عرضه کرده که مدارهای تیوب را بازسازی می کند؛ همان مدار تیوبی که در ماژول های کنسول افسانه ای که Bill Putnam در اواخر دهه ی 1950 و اوایل دهه ی 1960 توسعه داده بود استفاده شده است. اگر به صدای جذاب کنسول های بریتانیایی دهه ی 1970 علاقه دارید، باید بدانید که پری امپلی فایر و قسمت اکولایزر ماژول کنسول خارق العاده ی Neve 1073 در قطعات موسیقی موفق آن سال ها تاثیر بسزایی داشته است. پری امپ ها، اکولایزرها و چنل استریپ های زیادی هستند که این نوع صدا را به کاربر ارائه می دهند که البته بهترینِ نمونه ی آن Shelford Channel از Rupert Neve Designs است.
کمپانی Solid State Logic تکنولوژی کنسول معروف SuperAnalogue را ساخته که در چنل استریپ های نوآورانه ای که به صورت عمیقی با نرم افزار آهنگسازی شما یکپارچه می شوند وجود دارد. Virtual Microphone System یا به اختصار VMS که محصول شرکت Slate Digital است، با ترکیب یک میکروفن با صدای شفاف، یک پری امپ با صدای عاری از رنگ شدگی و مدلینگ نرم افزاری سطح بالای پری امپ/میکروفن، تعدادی میکروفن مجازی بسیار با کیفیت را با قیمتی مناسب در اختیار کاربران قرار داده است. کمپانی PreSonus هم محصولات هیبریدی مبتکرانه ای را با BlueTube DP V2 عرضه کرده است: یک پری امپ دو کاناله ی میکروفن/اینسترومنت با پری امپلی فایرهای تیوب قابل میکس XMAX solid-state و مدل های بر پایه ی 12AX7 برای هر کانال.
برای انتخاب یک پری امپ مناسب، مقاله راهنمای خرید پری امپ را در تی ام پلاس مطالعه کنید.
به هر استودیوی رده بالایی نگاه کنید لااقل یکی از محصولات نویمن را در آنجا خواهید یافت؛ از میکروفون های U47 و U67 با طراحی کلاسیکِ تیوبی گرفته تا نمونه های مدرن TLM 102 و TLM 103 و مدل های سطح بالاتری مثل TLM 49 و TLM 67. میکروفن U87 یکی از محصولات بی نظیر کمپانی نیومن بوده که کیفیتش در حد میکروفون های استاندارد استودیویی است. میکروفون ها در ابتدا طراحی ساده ای داشتند: دو صفحۀ فلزی، با حائلی از جنس کربنِ گرانولی و دهانه ای برای ضبط صداهای دریافتی. این میکروفن ها صدا را بسیار بد ضبط می کردند؛ صدایی نازک و عاری از فرکانس های پایین. چندی بعد، شخصی به اسمِ جورج نیومن طراحی میکروفون ها را با اضافه کردن یک غشاء لاستیکی (ممبران) بهبود بخشید. طراحی جدید گرچه کیفیتی به مراتب بالاتر از نسل پیشین داشت و پاسخ فرکانسی خطی در محدودۀ 50 هرتز تا 1 کیلوهرتز (10 دسی بل در پیکِ 4 کیلو هرتز و 15 دسی بل در حداقل فرکانس 10 کیلوهرتز) را پوشش می داد ولی همچنان در مقایسه با استانداردهای امروز حرفی برای گفتن نداشت. با این حال، میکروفون Marconi-Resiz به مدل محبوب آن دوران تبدیل شد.